Als een wildvreemde je aan zou spreken en je zou vragen of je mee wilde naar India, zou je dan meegaan? Een onbekende, maar gewoon een vriendelijke man met een witte baard, die op zoek was naar mensen om met hem mee te gaan. Gewoon een reis. Van drie weken. Als hij je ticket zou betalen – ook als je graag met de trein reisde? Als je er ook over mocht nadenken, desnoods een jaar of wat? Als hij je vertelde dat hij decennia lang in India had gewoond en gewerkt als priester? Hij je vertelde dat hij met pensioen was maar nog een paar uur per week in een locale kerk werkt – zodat je hem daar kan bereiken? Je moest wel binnen een jaar of tien reageren als je zou besluiten mee te willen omdat hij anders wat te oud zou zijn. Even goede vrienden als je het helemaal niet zou doen.
Ik voelde me als Arthur Dent in de Hitch Hiker’s Guide to the Universe die ene Trillian ontmoette op een feestje en hem vroeg om mee te gaan naar Madagascar. Maar ik heb geen vakantiedagen meer, zei hij. Neem ontslag. Maar als ik terugkom dan? Zoek een andere baan
——–
If a stranger would ask you to come with him to India, would you go? A stranger, but just an ordinary guy with a white beard who was looking for people to join him. Just a trip. Of three weeks. If he would pay the ticket – even if you would prefer to travel by train? If you could think about it, if necessary for some years? If he told you that he had lived and worked as a priest in India for decades? He told you that he had retired but was still working for a couple of hours a week in a local church – so that you could reach him there? You would have to respond within ten years or so because otherwise he would be too old. No hard feelings if you decided not to do it.
I felt like Arthur Dent in the Hitch Hiker’s Guide to the Universe who met a girl called Trillian on a party who asked him to come along to Madagascar. But I used my holidays from work, he said. Quit. But what when I come back? Find another job.
