(This blog item is in Dutch only. Maybe, I’ll translate it some day. Maybe not.)
Vorige week kreeg ik een welgemeend petitie-mailtje van een goede vriendin over een dolfijnenslachting die zich elk jaar op de Faraoër eilanden voordoet. Ik doe meestal niet mee met dit soort petities en deze heb ik niet doorgestuurd. Toch bleef de mail knagen, waarschijnlijk vanwege de lugubere beelden van hoe de slachting in z’n werk gaat. Ik ga ze hier niet laten zien, maar wie zoekt zal vinden. De petitie bleef ook knagen omdat m’n overwegingen niet echt tot een beslissing leiden. De belangrijkste:
- Hoewel ik er geen bezwaar tegen heb dat dieren worden gedood voor consumptie, de manier waarop ze dat met dolfijnen op de Faraoër eilanden doen, kan niet door de beugel.
- Ik heb geen idee wat zich in de slachthuizen en veemarkten in Nederland voordoet. In Nederland worden miljoenen koeien en varkens geslacht. Ik heb het opgezocht in het jaarverslag van de productschappen van vee, vlees en eieren over 2008: ongeveer 500.000 koeien en 14.400.000 varkens. Het lijkt me heel stug als dat in al die gevallen op verantwoorde wijze gebeurt, eenvoudig omdat het veel werk is met veel herhaling. Stel even dat het in de spreekwoordelijke 99,99 % van de gevallen op verantwoorde wijze gebeurt en in de resterende honderdste procent per ongeluk niet, dan blijven er 0,0001 x (500.000 koeien + 14.400.000 varkens) = 0,0001 x 14.900.000 = 1490 dieren over die op niet verantwoorde wijze aan hun einde komen. Dat zijn er zo’n 500 meer dan het aantal dolfijnen die hun einde op de Faraoër eilanden vinden. Ik heb daar nog nooit een petitie over gezien.
- De walvissen zijn met uitsterven bedreigd. Dat is echt heel naar, hoewel het de soort als soort geen biet kan schelen omdat een soort nu eenmaal geen mening kan hebben. De individuele walvissen vinden het misschien wel naar.
- Heeft iemand enig idee hoeveel koeiensoorten er ondertussen al verdwenen zijn? Red de Friese roodrok. Ja, er is een stichting Zeldzame huisdieren met een website waarop ze om steun vraagt.
- Bijna ten slotte, ja, we moeten de ellende in de wereld reduceren, maar waar gaan we beginnen en wanneer is het een keer goed genoeg? Eerlijk gezegd, die dolfijnen kunnen me toch beduidend minder schelen dan de slachtingen die mensen onder elkaar aanrichten. En daar zet ik me ook niet speciaal voor in.
De dolfijnenpetitie kwam op m’n pad en ik heb er nu iets mee gedaan. Wie weet helpt het. Mocht je de e-mail graag willen ontvangen, laat me even weten. Je hoeft ook niet lang te zoeken naar een plek waar je een online petitie kan tekenen.
Tenslotte nog wat ‘vrolijker’ nieuws dat ik bij de voorbereidingen voor dit blog-item tegenkwam: in 2008 is er in Nederland per hoofd van de bevolking een halve kilo vlees minder gegeten dan het jaar daarvoor: 84,6 Kg (uit hetzelfde jaarverslag van het Productschap voor Vee en Vlees).
In 2008 schijnt een dierenarts op de Faraoër eilanden de dolfijnen ongeschikt voor menselijke consumptie te hebben verklaard vanwege hoge concentraties giftige stoffen die in de dieren zijn aangetroffen.
